|
Salih öngöz (admin) tarafından yazıldı.
|
|
|
HALÄ°L Ä°BRAHÄ°M BEREKETÄ° |
Vaktiyle birbirini çok seven iki kardeÅŸ varmış.
BüyüÄŸü Halil.
KüçüÄŸü ise Ä°brahim...
Halil, evli çocuklu.
Ä°brahim ise bekârmış...
Ortak bir tarlaları varmış iki kardeşin...
Ne mahsul çıkarsa, iki pay ederlermiÅŸ.
Bununla geçinip giderlermiÅŸ...
Bir yıl, yine harman yapmışlar buğdayı.
İkiye ayırmışlar.
İş kalmış taşımaya.
Halil, bir teklif yapmış :
Ä°brahim kardeÅŸim; Ben gidip çuvalları getireyim. Sen buÄŸdayı bekle.
Peki, abi demiÅŸ Ä°brahim...
Ve Halil gitmiÅŸ çuval getirmeye... .
O gidince, düÅŸünmüÅŸ Ä°brahim:
Abim evli, çocuklu. Daha çok buÄŸday lazım onun evine
Böyle demiÅŸ ve
Kendi payından bir miktar atmış onunkine...
Az sonra Halil çıkagelmiÅŸ.
Haydi Ä°brahim. De miÅŸ, önce sen doldur da taşı ambara.
Peki abi.
Ä°brahim, kendi yığınından bir çuval doldurup düÅŸer yola.
O gidince, Halil düÅŸünür bu defa:
Der ki:
Çok ÅŸükür, ben evliyim, kurulu bir düzenim de var.
Ama kardeÅŸim bekâr.
O daha çalışıp, para biriktirecek. Ev kurup evlenecek.
Böyle düÅŸünerek,
Kendi payından atar onunkine birkaç kürek.
Velhasıl, biri gittiÄŸinde, öbürü, kendi payından atar onunkine.
Bu, böyle sürüp gider.
Ama birbirlerinden habersizdirler.
Nihayet akÅŸam olur.
Karanlık basar.
Görürler ki, bitmiyor buÄŸdaylar.
Hatta azalmıyor bile.
Hak teala bu hali çok beÄŸenir.
Buğdaylarına bir bereket verir, bir bereket verir ki...
Günlerce taşır iki kardeÅŸ, bitiremezler.
ÅžaÅŸarlar bu iÅŸe...
Aksine çoÄŸalır buÄŸdayları.
Dolar taşar ambarları.
Bugün 'Bereket' denilince, bu kardeÅŸler akla gelir.
Bu bereketin adı: halil ibrahim bereketidir.
EVÄ°NÄ°ZE VE HAYATINIZA HALÄ°L Ä°BRAHÄ°M BEREKETÄ° DÄ°LERÄ°Z. |
Bu Icerik117 Defa Okunmustur
|
Halil ibrahim bereketi